Nederland Vertaalt

Vertaling Close To you - Micheal Prins

Ik heb mijn naam niet veranderd zodat deze geluk zou brengen, het was gewoon de mijne.

Ik heb niet gevraagd voor redenen of voor een beetje van jouw tijd

Ik heb jouw aandacht niet nodig, ik zoek niet naar jouw ijzige ogen

Ik pas niet in jouw perfectie, ik pas niet in jouw leugen

Maar voor jou mijn liefste, voor jou zou ik echt zingen

Voor jou mijn gekke meisje, zou ik gewoon alles doen

Om gewoonweg dichterbij jou te komen

En op een avond maakte je me aan het dansen, maar nu gedraag ik me gek

Ik probeer een reden te vinden, ik probeer niet raar te zijn

En ik denk dat het grappig is omdat ik in de verste verte niet dichtbij ben, zoals jij

En ik ben weer aan het zoeken naar mijn trots

Terwijl ik weer jaag naar jouw ogen

Maar jij bent nergens te vinden vanavond

Toch wacht ik in elk ochtendlicht.

Dus tot die dag de mijne is.

Dus ben ik de persoon die uit het zicht rent, raakt mijn tijd op

Wil je me gevangen zien, desalniettemin om jou te beschermen in de nacht

Is het jouw visie om veilig te zijn en die me vertelde dat alles goed zou komen

Wanneer de godsganse wereld weet over het gevaar van dit getij

Nou, dan zou ik terug komen naar jou, ja ik zou terug komen naar jou

Wetend dat jij weg zou lopen, wetend dat jij weg zou lopen

Dus totdat die dag de mijne is

En dan zou je me misschien niet herinneren, of doen alsof je verrast bent

Wanneer iedereen je omringt, maar liefje dat maakt me niet uit

Draai je gewoon om en kijk naar me wanneer je me voorbij loopt in het altaar

Ik zou nog steeds duizend deuren voor je open houden, gewoonweg om tegen je te praten zodat ik dichtbij je kan komen

En waarom doorzie jij me niet

Met de wetenschap dat ik je nooit zou verlaten

Met de wetenschap dat ik je nooit zou verlaten 

Dus totdat die dag de mijne is, zal ik voor je wachten liefje

Ik zal voor je wachten, ik zal voor je wachten

En waarom doorzie je me niet, ik zou voor je wachten

Liefje ik zou voor je wachten, mijn liefde

Mijn liefde, waarom doorzie jij me niet

Die liefste, ik zou voor je wachten

Origineel

1. I didn’t change my name for good luck, it just happened to be mine
2. Didn’t ask for any reason or any of your time
3. I don’t need your advertising, I don’t seek for diamond eyes
4. I don’t fit in your perfection, I don’t fit into your lie

5. But to you my darling, for you I would truly sing
6. For you my crazy babe, I would do just anything
7. Just to get close to you

8. And the other night you made me dance but now I act insane
9. I try to find a reason and I try not te be strange
10. And I think that it’s funny cause I’m nowhere near like you
11. You made of me a villain, oh but maybe that’s more true

12. And I’m searching for my pride again
13. As I’m haunting for your eyes again
14. But you’re nowhere to be found tonight
15. Still I wait in every morning light
16. So until that day is mine

17. So is it me the one who is out of sight, am I running out of time
18. Do you want to see me prisoned, yet to guard you through the night
19. Is your vison to be safe and told that everything’s alright
20. When the whole goddamn world knows about the danger of this tide
21. Well then I would come back to you, yes I would come back to you
22. Knowing you would walk away, knowing you would walk away
23. So until that day is mine

24. And then you might not well remember me, or act like you’re surprised
25. When everyone’s surrounding you, but darling that don’t mind
26. Just turn around and look at me when you pass me in the aisle
27. I still hold a thousand doors for you, just to talk to you so I could get close to you
28. And why won’t you see me through
29. Knowing I would never leave
30. Knowing I would never leave

31. So until that day is mine, darling I would wait for you
32. I would wait for you, I would wait for you
33. And why won’t you see me through, I would wait for you
34. Darling I would wait for you, my love
35. My love, why won’t you see me through
36. That darling I would wait for you

Dagverslag Londen

Dagverslag werkweek Londen

Dag 1: Na een nachtje slecht slapen - vast door de spanning - kwam ik aan op het schoolplein. Mijn moeder bracht me weg en na ons afscheid nam ik plaats in de bus. De stemming zat er meteen goed in, iedereen was vrolijk, maar natuurlijk ook gespannen. Voor mij zou het de eerste keer worden dat ik het Verenigd Koninkrijk zou bezoeken. Ter voorbereiding had ik een Franstalig boek gekocht dat zich afspeelt in Londen. Na wat gelezen, gepraat en gelachen te hebben kwamen we aan in Frankrijk. De reis was spoedig verlopen en ging voor mijn gevoel best snel. In Frankrijk konden we even uit de bus om de benen te strekken en wat te eten. Heerlijk, na zo lang gezeten te hebben. Na deze pauze ging onze reis verder. Per trein werd onze bus onder het kanaal door vervoerd. Het was een aparte ervaring, vooral als je je beseft dat je via een tunnel opeens aan de andere kant van het kanaal bent.
Na deze reis kwamen we dan eindelijk aan in Engeland. We vertrokken naar het stadje Canterbury, waar we tijd hadden om te winkelen. Na een cadeautje voor het thuisfront te hebben gekocht stapten we, voor de zoveelste keer deze dag, de bus in. Na een lange reis kwamen we dan eindelijk bij onze eindbestemming aan. Op een parkeerplaats in Bexleyheath wachtten we in spanning op onze gastgezinnen. Bij wat voor soort gezin zouden we terecht komen? Na lang wachten in de kou kwam de mevrouw van ons gezin ons ophalen. Ze was meteen erg vriendelijk en gaf ons een fijn gevoel. We kregen avondeten en kropen daarna meteen in ons bed. Het was een lange en vermoeiende dag geweest.

Dag 2: De eerste nacht bij ons gastgezin had ik goed geslapen. We moesten vroeg op en na het ontbijt stapte we meteen in de auto. Het is raar om aan de andere kant van de weg te rijden. Gisteren deden we dit natuurlijk ook al maar ik denk dat ik me dat door de vermoeidheid nog niet helemaal besefte. 
Toen iedereen zich bij het verzamelpunt had gemeld vertrokken we richting de Engelse hoofdstad.
Als eerst stond op het programma een wandeling te maken door Londen samen met het door jezelf samengestelde groepje. Het was erg leuk om alle hoogtepunten van de stad te zien. Zo gingen we naar Buckingham Palace en liepen we lang Picadilly Circus. Na onze wandeling deelde de groep zich op en vertrokken wij naar de National Gallary. Dit heeft enorme indruk op mij gemaakt. Samen met Megan heb ik enorm kunnen genieten van de prachtige werken van Monet. Voor mij was dit dan ook het hoogtepunt van de dag. 

Dag 3: Na weer een gezellige nacht bij ons gastgezin vertrokken we vroeg in de morgen naar het Natural History Museum. Van te voren had ik gedacht dat ik hier niet veel van af zou weten (gezien mijn vakkenpakket), maar dit bleek mee te vallen. In het museum waren enorm veel aardrijkskundige verschijnselen te zien. Persoonlijk vond ik dit erg interessant en vooral erg leerzaam voor de komende toets van aardrijkskunde. Na ons bezoek aan het museum vertrokken we naar The Globe. We kregen een rondleiding en deden daarna een workshop toneelspelen. Ook dit was wederom erg interessant. Na het bezoeken van The Globe wandelden we naar de Tower Bridge, ook weer zo'n iconisch beeld van Londen dat je gezien moet hebben tijdens je bezoek aan deze stad. In de avond gingen met een grote groep jongens en meisjes uiteten en daarna kwam voor mij het hoogtepunt van de gehele werkweek: het bezoek aan het theater. Vol verwondering heb ik gekeken naar The Phantom of the Opera. Wat een spektakel! Werkelijk prachtig om te zien. 
Aan het eind van de avond, na deze leuke, maar ook drukke dag waren we allemaal blij dat we door ons gastgezin werden opgehaald en eindelijk konden slapen.

Dag 4: De laatste dag in Londen. Nog één laatste keer met de bus door de hoofdstad, nog één keer alle prachtige gebouwen kunnen fotograferen en daarna - zoals je een echte citytrip hoort af te sluiten - winkelen! Na het genot van kijken naar jurkjes en schoenen stapten we - voor de zoveelste keer deze reis - onze vertrouwde bus weer in en vertrokken we richting Dover waar de boot ons het kanaal over zou brengen. Eenmaal aangekomen in Frankrijk stond ons nog een lange busreis te wachten, die vooral bestond uit uitrusten. De werkweek was heerlijk, maar ook vermoeiend geweest. Al met al kijk ik er met erg veel plezier naar terug!

Mijn verwachtingen van Londen

Verwachtingen van Londen
Voor de eerste keer in mijn leven ga ik het Verenigd Koninkrijk bezoeken. Ik ben nog nooit in Londen geweest, maar heb zo mijn ideeen over hoe het zal zijn.
De rode dubbeldekkers, de telefooncellen, Buckingham palace, wie kent deze Engelse cliche's niet?
De eerste indeling van de gastgezinnen gooide wat roet in het eten en het enthousiasme werd minder.
Gelukkig waren alle meisjes bereid om tezamen te komen en een herindeling was al snel gemaakt.

Ik zit in een gastgezin met Nina, Isis en Evelien. Met dit leuke groepje kan het niet anders dan leuk worden.
Ik kijk vooral uit naar het winkelen in Oxford street en het wandelen langs alle bekende 'landmarks' van Londen. Ook vind ik het echt geweldig dat we een musical gaan bezoeken. Naar mijn idee hoort dit toch echt wel bij een stedentrip. Een ander uitje waar ik naar uit kijk is ons bezoek naar de Globe. Hier krijgen we een workshop. Wat ik me daar bij moet voorstellen weet ik nog niet precies, maar het is hoe dan ook leuk om zo'n oud theater te zien.

Al met al blijft het afwachten hoe het zal zijn. Dat weet ik pas als ik op de terugreis in de bus zit met mijn geweldige Franse boek...

De realiteit
Londen, inderdaad een stad vol met rode objecten. De bussen en telefooncellen zijn werkelijk op elke hoek van de straat te vinden. Het gastgezin waar ik in zat bleek gezellig en de musical was nog fantastischer dan ik ooit had durven hopen.
Het winkelen in Oxford street bleek kort, maar vooral erg gezellig. Voor het wandelen langs de landmarks gold hetzelfde, drie uur is toch echt te weinig voor alle hoogtepunten van Londen.
Een bezoekje dat ik niet in mijn verwachtingen had opgenomen was 'the National Gallary'. Het was werkelijk prachtig om de schilderijen van Monet te kunnen zien.
Al met al heb ik een super leuke werkweek gehad. Al mijn verwachtingen zijn uitgekomen. Alleen het lezen van mijn Franse boek op de terugweg is er bij ingeschoten. Voor lezen was ik echt veel te moe...

Een kopje protest met een scheutje koffie

Recensie Max Havelaar

Doelgroep: lezers tussen de 25 en 35 jaar met een universitaire of hbo-opleiding.
Motief voor recensie: Het belang van Max Havelaar voor de algemene ontwikkeling op het gebied van geschiedenis benadrukken.

Een kopje protest met een scheutje koffie

Eduard Douwes Dekker, bekend onder het pseudoniem Multatuli: criticus, schrijver en vrijdenker. Hoewel hij geboren is in 1820, wordt zijn werk nog steeds door velen met bewondering en verbazing gelezen. Met zijn meest bekende boek is hij wereldberoemd geworden: Max Havelaar. Een protest tegen het koloniale bewind in Indonesie. Een aanklacht tegen de herendiensten en het misbruik van het cultuurstelsel.

In 2002 werd Max Havelaar door de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde uitgeroepen tot belangrijkste Nederlandstalige letterkundige werk aller tijden. Of Multatuli hier werkelijk blij mee zou zijn geweest is nog maar de vraag. 
Toen Max Havelaar in 1860 verscheen, werd het boek –ondanks veel kritiek – door velen de hemel in geprezen. Vaak echter niet om de boodschap van het verhaal, maar om zijn literaire kwaliteiten. Dit tot irritatie van Multatuli, die met zijn boek duidelijk bewustwoording wilde creeren. 
Toch is het niet vreemd dat juist deze kwaliteit van Multatuli’s werk wordt benadrukt. Zijn schrijfstijl is zeer opvallend te noemen. Kenmerkend zijn de vele overgangen, perspectiefwisselingen en lange zinnen. Persoonlijk vind ik dat het gebruik hiervan bijdraagt aan een vertraging van het leesproces. Ook de vele Indonesische termen en het negentiende-eeuwse taalgebruik zijn kenmerken van Max Havelaar die ik niet geheel waardeer. Alhoewel ik van mening ben dat ze bijdragen aan de sfeer van het verhaal, dwaalt mijn focus hierdoor soms af. Gelukkig is Multatuli zo slim geweest om dit aan te voelen en richt hij zich een paar keer per hoofdstuk tot zijn lezers. Hij vraagt ons dan bijvoorbeeld of we nog wel opletten. Ik moet zeggen dat ik dat een erg opvallende manier vind van aandacht vragen en ben dit tot op heden nog niet tegen gekomen in andere boeken. Naar mijn mening draagt dit element bij aan de charme van het verhaal.

Al met al vind ik Max Havelaar een boek dat in ieder huis op de boekenplank zou moeten staan. 
Al is het alleen maar om een moreel besef te krijgen van het Nederlandse koloniale bewind. Max Havelaar geeft namelijk als geen ander werk een zeer realistisch beeld van de kapitalistische Nederlanders en de gruwelen die de bevolking van Indonesie heeft moeten doorstaan. Het boek behandeld een ontroerend onderwerp, maar is niet geschreven om te ontroeren. Het doel van Multatuli's werk is activeren, in beweging zetten, laten beseffen hoe zeer de bevolking van Lebak heeft moeten lijden. 
Naar mijn mening is het van belang over dit onderwerp te lezen, omdat we simpelweg niet kunnen ontkennen dat de geschiedenis deel uit maakt van wie wij tegenwoordig zijn.

Literatuurgeschiedenis

Ridderliteratuur 

 1 - Wat zijn de voornaamste verschillen tussen Karel- en Arturromans?
 - Bij Arthurromans worden idealen beschreven. Zo wordt er gezocht naar de graal die men onsterfelijk zou maken. Ook wil Arthur een rijk opbouwen zonder geweld.
-  In de Arthurromans speelt liefde een belangrijke rol. Bij de Karelroman staat Karel als individu centraal.
- In de Arthurromans wordt de vrouw aanbeden.
- De Karelromans waren realistischer dan de Arthurromans.
- In de Arthurromans zit een duidelijke boodschap.
- Karelromans waren gewelddadiger dan de Arturromans.
- Welke voorbeeldfunctie hadden ridderromans voor het oorspronkelijke publiek?
De verhalen over moed en trouw waren levenslessen voor het publiek.
2 Leg op grond van de tekstpagina Karel ende Elegast uit welke typische eigenschappen van ridderschap daarin naar voren komen.

 -Moed: Elegast neemt een risico om het complot van Eggerics te verdedigen
 - Trouw: Elegast is trouw aan leenheer Karel, ondanks dat hij hem niet goed behandeld
 - Geloof: Karel gehoorzaamt het bevel van God. Ook Elegast vertrouwt op het godsoordeel in het duel
- Eerlijkheid: Elegast lijdt liever schade dan dat hij verraad pleegt.

Hoofsheid1 - Welke invloed hadden de kruistochten op de hoofse cultuur?
Tijdens de kruistochten raakten velen onder de indruk van de Arabische cultuur. Deze diende als inspiratiebron voor de hoofse cultuur.
- Wat was het belangrijkste principe van de hoofse omgangsvormen?
Je hoorde je medemens met respect tegemoet te treden, je laat de ander in zijn waarde en plaatst deze niet voor onaangename verrassingen. Je gedraagt je wellevend, galant en je beheerst je driften en impulsen.
2 Lees de tekstpagina over Floris ende Blancefloer. Leg uit in hoeverre de kruistochten van belang zijn geweest voor het schrijven van deze roman

De beschrijvingen van de bewegende beelden op het schijngraf van Blancefloer, de exotische tuinen en het paleis van Babylon zijn beïnvloed door de indrukken die in het Midden-Oosten zijn opgedaan door de kruistochtvaarders.

Een penneproef als begin

1. . Met een ganzenveer overgeschreven uit Latijnse en Oudengelse teksten. Het was een test, zodat het boek niet helemaal overnieuw geschreven hoeft te worden als er wat mis mee was.
Ongeveer tussen het jaar 800 en 1150.
 2. De meeste verhalen rijmden, waardoor ze makkelijker te onthouden waren. Ook konden ze hierdoor goed door verteld worden. Dit geld ook voor de liederen.

Rederijkerij

1. Rederijkers hielpen  bij de organisatie en uitvoering van bijvoorbeeld processies. Ze hielpen bij belangrijke gelegenheden, rederijkers probeerden mensen aan zich te binden door een rol te spelen in de propaganda voor de eigen stad of het eigen dorp.

Karakter - Bordewijk

Ik heb het boek Karakter van Ferdinand Bordewijk gelezen. Het verhaal gaat over Jacob Katadreuffe. Hij woont samen met zijn moeder Joba en een andere huisgenoot (Jan Maan) in een klein huis in Rotterdam. Ze hebben het niet breed en daarom besluit Jacob zelf geld te gaan verdienen door een sigarenzaak te openen. Deze zaak loopt slecht en Jacob krijgt veel schulden. Het enige bezit dat hij heeft zijn boeken en hij komt in contact met een deurwaarde die zijn boeken wil verkopen om de schulden af te lossen. Jacob komt hierdoor in contact met een advocatenkantoor en hij ontdekt dat in dit kantoor zijn vader werkt (A.B Dreverhaven). Zijn moeder Joba was verkracht door de vader van Jacob en ze heeft hem altijd stilgezwegen tegenover Jacob.
Een paar jaar later in het verhaal heeft Jacob zijn schulden kwijtgescholden door te werken bij het advocatenkantoor. Toch laat de vader van Jacob zijn zoon failliet verklaren, net nu hij alles weer op de rit heeft. Hij biedt zijn zoon wel een lening aan, maar Jabob weigert deze. In de jaren die volgen bereikt Jacob het om rechten te studeren en als wraak op zijn vader's daad daagt hij hem uit een lening af te sluiten bij zijn eigen advocatenkantoor. Dreverhaven eist hierna opeens, zonder reden, de lening op en verklaart zijn zoon voor de derde keer failliet, maar dit wordt afgewezen en Jacob kan zijn studie afmaken. Zijn vader wil hem laten boeten en boycott zijn beëdiging tot advocaat, dit mislukt. Als advocaat stuurt hij zijn moeder geld zodat zij zich zelf kan onderhouden. Aan het einde van het verhaal overlijdt Joba en ontdekt Jacob dat zij zijn geld op de bank heeft gezet. Ook ontdekt hij dat zijn vader zijn moeder in het verleden wilde steunen en zelfs met haar wilde trouwen, toch wil hij niets meer met Dreverhaven te maken hebben.

Eigen mening:
Ik vond het interessant om een indruk te krijgen van het leven van een advocaat. Ook vond ik het leuk dat er zoveel verschillende kanten en perspectieven van het verhaal worden belicht, het verhaal krijgt telkens een andere wending. Ik vind vooral het einde mooi, waaruit blijkt dat Joba toch wel erg veel van haar zoon heeft gehouden en zijn geluk en gezondheid voorop stelde.

Schrijver:
Ferdinand Bordewijk is geboren op 10 oktober 1884 in Amsterdam en op 28 april 1965 overleden in Den Haag. Hij studeerde rechten in Leiden en werkte op een advocatenkantoor in Rotterdam. In 1916 debuteerde hij met de dichtbundel Paddestoelen onder het pseudoniem Ton Ven. Bordewijk wordt erkend tot de nieuwe zakelijkheid. 

Opvallende zaken:
Joba's afschuw voor het ' vrouw zijn', hierdoor kan ze niet overweg met andere vrouwen omdat ze vinden dat ze neerbuigend over hen praat. Opvallend zijn ook de achternamen die Bordewijk gebruikt (Katadreuffe, Rentenstein etc.). Deze namen heeft Bordewijk allemaal op gezocht in het telefoonboek en lijken het karakter van de personages uit te drukken. Tevens is de relatie tussen Joba en Jacob. In het boek krijg je niet het idee dat Jaboc veel liefde van zijn moeder krijgt, maar toch voel je dat ze veel van hem houdt. Dit zie je ook terug in het einde, als Joba hem geld nalaat. Hieruit blijkt dat ze zijn leven voor het haar eigen leven stelt en bereid is in armoede te leven als haar zoon later maar genoeg geld heeft.

Stil de tijd - Joke J. Hermsen

Ik heb het boek 'Stil de tijd' gelezen van schrijfster Joke J.H Hermsen.
Stil de tijd is een bundel van essays over de tijd. De grote vraag die in het boek speelt is: wat is de tijd? Is de tijd de tijd die aan wordt gegeven op onze klok, of is er ook nog een 'andere tijd'?
In het boek worden de gedachten van verschillende filosofen, kunstenaars en schrijvers wat betreft de tijd weergegeven. Er wordt vaak gerefereerd naar de filosofie van Bergson, maar ook vele andere gedachten komen aan bod, zoals die van Griekse filosofen die denken dat dromen voorspellingen van de toekomst zijn en Bloom's 'tijd als hoop', een gedachte waarin hoop de grondslag is voor levensdrang. Tevens zitten er in het boek een soort 'dagboekberichten' die de schrijfster heeft geschreven toen zij in Griekenland en Italië opzoek ging naar het antwoord op de hoofdvraag van haar boek. De conclusie van de essaybundel is dat men onlosmakelijk verbonden is met de ervaring van de 'andere tijd'. Deze tijd is zo belangrijk, omdat het onze creativiteit en ons vermogen tot vernieuwing in zich draagt. Belangrijk hierbij is dat we niet teveel zouden moeten letten op de tijd die de klok aan geeft, maar ons laten meevoeren door de 'andere tijd', die alleen door ons zelf te voelen is.

Eigen mening:
'Stil de tijd' sprak mij zeer aan door de verschillende perspectieven op de tijd. Ik vond het leuk om zelf  over het onderwerp na te gaan denken, maar vond het soms wel moeilijk om alle informatie die je via dit boek binnen krijgt in me op te nemen. Ik had het gevoel dat je om dit boek goed te begrijpen en alle meningen en ideeën van elkaar te onderscheiden, ik het boek soms even moest weg leggen. Soms vond ik ook dat er iets te lang op de achtergrondinformatie van bepaalde schrijver, kunstenaar of filosoof werd doorgeborduurd in plaats van op zijn of haar theorie over de tijd te focussen.
Ik vond de dagboekberichten in het boek een erg leuke aanvulling, omdat dit aangaf hoe de schrijfster haar onderzoek heeft aangepakt en hoe zij de tijd zelf ervaart. Een leuk voorbeeld hiervan is dat zij tijdens haar reis naar Griekenland een paar dagen lang ziek in bed heeft gelegen en hierdoor de tijd op een andere manier ervoer.
Al met al vond ik het vooral een interessant boek om te lezen en een leuke afwisseling op de fictie verhalen in mijn boekenlijst.

Achtergrond informatie over de schrijfster:
Joke J. Hermsen is schrijfster en filosofe. Ze geeft lezingen en workshops over filosofische en maatschappelijke kwesties. Ze is geboren op 29 juli 1961 geboren in Middenmeer.Na haar studies letterkunde en filosofie was zij als docent en onderzoeker verbonden aan de Letterenfaculteit en de Faculteit Wijsbegeerte van de Universiteit van Amsterdam, Utrecht en Tilburg.
In 1998 debuteerde zij bij de Arbeiderspers met de roman Het dameoffer, enkele jaren later gevolgd door de historische roman Tweeduister, over de Bloomsbury schrijvers T.S Eliot en Virginia Woolf. In 2009 verscheen Stil de tijd. Naast haar schrijverschap is Hermsen mentor voor jonge kunstenaars bij Kunstenaars & Co en bestuurslid van de Internationale Vereniging van Vrouwelijke Filosofen (IAPH)

Opvallende zaken:

Het eerste dat mij op is gevallen aan 'Stil de tijd' is dat de verschillende filosofen die in het boek aan bod eigenlijk allemaal soort gelijke ideeën hebben, maar dit anders verwoorden. Goed is dit te zien bij het benoemen van de 'andere ik'. Zo noemt Bergson dit 'je diepere zelf' en Weil 'de onpersoonlijke zelf'.

Het tweede dat mij is opgevallen is, zoals ik hierboven al heb genoemd, dat de schrijfster de tijd anders beleefde toen zij een paar dagen lang ziek in bed had gelegen. Ik zag dit als een bewijs dat iedereen de 'andere' tijd ervaart. Als je ziek bent, lijkt de tijd langzamer te gaan, maar de kloktijd blijft hetzelfde.

Het derde dat mij is opgevallen aan 'Stil de tijd' is dat de kunstwerken die in het boek worden beschreven, net zo goed de tijd kunnen weergeven als de in boeken opgeschreven ideeën van filosofen. Ik had er nooit zo bij stil gestaan dat je het verstrijken van de tijd ook kunt weergeven in schilderijen en door -zoals in het boek genoemd wordt- de ogen van de persoon het zelfde te laten, maar het uiterlijk te laten verouderen, de 'andere tijd' kunt weergeven.